Η Εισβολή της Γερμανίας στην Πολωνία

Την 1η Σεπ 1939 η Γερμανια εισεβαλλε στην Πολωνια 

με 60 Μεραρχιες και 6 ταξιαρχιες συνολικης δυναμεως 1,5

εκατ. ανδρών οι οποίες διέθεταν: 2.750 άρματα μάχης,

9.000 πυροβόλα και 2.300 αεροσκάφη. 

Η γερμανική επίθεση

εκτοξεύθηκε από την δύση και από τον βορρά από την

Ανατολική Πρωσία. 

Η Σλοβακία συμμετείχε στην επιχείρηση

με 3 μεραρχίες, επιτεθείσα από τον νότο. 

Μία εβδομάδα

ενωρίτερον, οι υπουργοί εξωτερικών Ρίμπεντροπ και Μο-

λότωφ υπέγραψαν το ομώνυμο σύμφωνο μη επιθέσεως

μεταξύ Γερμανίας και ΕΣΣΔ, στο οποίο περιλαμβανόταν μυ-

στικό άρθρο για το διαμελισμό της Πολωνίας. 

Την 3η Σεπ. η

Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία κήρυξαν τον πόλεμο κατά

ου Χίτλερ, δεσμευόμενες από αμυντική συμφωνία με την

Πολωνία. 

Η 1η Σεπ. 1939 θεωρείται από τους ιστορικούς ως

η ημερομηνία ενάρξεως του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Άνισος Αγώνας

Την 17η Σεπ. Η ΕΣΣΔ εισέβαλλε στην Πολωνία από

ανατολάς, έχοντας υπογράψει 2 ημέρες πριν συμφωνία

καταπαύσεως των εχθροπραξιών με την Ιαπωνία.

1 Οι Σοβιετικές δυνάμεις αριθμούσαν 500.000 άνδρες, αποτελού-

μενες από 33 μεραρχίες και 11 ταξιαρχίες(4.700 άρματα

μάχης, 5.000 πυροβόλα και 3.300 αεροσκάφη). 

Η Αγγλία

και η Γαλλία δεν κήρυξαν τον πόλεμο στην ΕΣΣΔ. 

Για την

αντιμετώπιση των εισβολέων οι Πολωνοί διέθεταν 40 με-

ραρχίες και 16 ταξιαρχίες, υποστηριζόμενες από: 880

άρματα μάχης, 4.300 πυροβόλα και 400 αεροσκάφη. 

Το

πεδινό του εδάφους και η αριθμητική υπεροχή των επιτιθέ-

μενων σε συνδυασμό με την ποιοτική υπεροχή του γερμα-

νικού στρατού, τόσο σε μέσα όσο και στρατηγική, δεν

άφηναν περιθώρια επιτυχίας στους Πολωνούς. 

Ο γερμανικός

στρατός δοκίμασε για πρώτη φορά την τακτική μαζικής

χρησιμοποιήσεως των τεθωρακισμένων με μηχανοκίνητο

πεζικό, με άμεσο υποστήριξη από την αεροπορία. 

Η τακτική

αυτή ονομάσθηκε «Κεραυνοβόλος Πόλεμος(Blitzkrieg)»,

κύριος εμπνευστής της οποίας υπήρξε ο στρατηγός Χάϊντς

Κουντέριαν. 

Οι Πολωνοί μετά από ηρωικό αγώνα 35 ημερών

υπέκυψαν, με τίμημα 66.000 νεκρούς και 140.000 τραυματίες,

χωρίς όμως να υπογράψουν ποτέ συνθήκη παραδόσεως.

 Η

επίθεση πολωνικού ιππικού εναντίον γερμανικών τεθωρα-

κισμένων την δεύτερη ημέρα της εισβολής στην μάχη του

Κρόγιαντη(Krojanty) δεν συνέβη, αλλά αποτελεί δημιούργημα

ης γερμανικής προπαγάνδας για να προβάλλουν το απρο-

παρασκεύαστο του πολωνικού στρατού. 

Οι συνολικές απώ-

λειες των εισβολέων δεν ξεπέρασαν τις 60.000 νεκρούς

και τραυματίες. 

Η χώρα έπαψε να υφίσταται ως ανεξάρτητο

κράτος διανεμηθείσα μεταξύ Γερμανίας και ΕΣΣΔ. Χιλιάδες

Πολωνοί ακολούθησαν την εξόριστη πολωνική κυβέρνηση

που εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο. 6 εκατ. Πολωνοί2, το 20%

του πληθυσμού, έχασαν την ζωή τους κατά την διάρκεια

της κατοχής της χώρας τους.

Η Άνοδος του Χίτλερ

Ένα μέρος του γερμανικού λαού είδε στο πρόσωπο του

Χίτλερ τον μεσσία, που θα τον λύτρωνε από τα δεινά που

είχαν συσσωρευθεί από τους δυσβαστάχτους όρους της

συνθήκης ειρήνης των Βερσαλλιών και την ανέχεια απόρροια

της παγκόσμιας οικονομικής κρίσεως του 1929.

 Την 19η Αυγ. 1934 ο Χίτλερ, μετά τον θάνατο του Χίντενμπουργκ,3

συγκέντρωσε όλες τις εξουσίες στο πρόσωπο του και

έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιο του, προκειμένου η Γερμανία

να καταστεί το ισχυρότερο κράτος της Ευρώπης. 

Πίστευε

σε μία ηγεμονία χιλιετούς διάρκειας, απότοκος της υπεροχής

της «Αρίας» φυλής των Γερμανών. 

Για να συμβεί αυτό

έπρεπε να ανακτηθούν οι περιοχές που απώλεσε κατά τον

Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και να αποκτήσει σε βάρος των γει-

τονικών χωρών, το «ζωτικό χώρο» τον οποίο θεωρούσε

απαραίτητο για την ανάπτυξη του Γ’ Ράιχ.4 .

Για την πραγμάτωση

του σκοπού του, προσάρτησε την Ρηνανία, την Αυστρία και

την Τσεχία,5 δημιούργησε τον άξονα Βερολίνου-Ρώμης-

Τόκυο, ενώ κατέστησε αρκετές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις

υποχείριες των βουλιμιών του. 

Άρχισε με εντατικούς ρυθμούς

την ανασυγκρότηση εκ βάθρων των ενόπλων δυνάμεων

της Γερμανίας, καταργώντας την συνθήκη ειρήνης των

Βερσαλλιών. 

Ο σκοπός του ήταν προφανής, αλλά η Μεγάλη

Βρετανία και η Γαλλία πίστευαν ότι οι εγγυήσεις τους για

την εδαφική ακεραιότητα της Πολωνίας θα τον απέτρεπαν

από το να επιτεθεί εναντίον της. 

Το αμυντικό σύμφωνο με

τον Στάλιν, του άναψε το πράσινο φως για την εισβολή

στην Πολωνία.

Η αποστολή στρατευμάτων από την Γαλλία και το Ηνωμένο

Βασίλειο στην Πολωνία ήταν πρακτικώς αδύνατη. Δεν θα

μάθουμε ποτέ όμως ποια θα ήταν η εξέλιξη των γεγονότων,

εάν επιτίθονταν στην Γερμανία την 3η Σεπ. 1939, όταν της

κήρυξαν τον πόλεμο.

Χανιά 22 Αυγ. 2017

Βιβλιογραφία

α. Χάϊντς Γκουντέριαν, Οι Αναμνήσεις ενός Στρατιώτου,

Εκδόσεις Α. Καραβία, Α. Δημητριάδη, Αθήνα 1971.

β.ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΧΡΥΣΟΣ ΤΥΠΟΣ, Αθήνα 1968.

1 Αφορούσε την παύση των εχθροπραξιών στα σύνορα

Μαντζουρίας-Ρωσίας, οι οποίες ξέσπασαν από τον Μάιο

του 1939. Την 13η Απρ. 1941, ΕΣΣΔ και η Ιαπωνία υπέγραψαν

σύμφωνο μη επιθέσεως πενταετούς διάρκειας.

2 Τα 3 εκατομμύρια των θυμάτων ήσαν Εβραίοι.

3 Ο Πάουλ φον Χίντενμπουνργκ (1847-1934) ήταν στρα-

τάρχης και πολιτικός. Διετέλεσε δεύτερος πρόεδρος της

Γερμανίας κατά την διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμά-

ρης.

4 Ράιχ ήταν η επίσημη ονομασία του πρώτου ενιαίου γερ-

μανικού έθνους που ιδρύθηκε από τον Μπίσμαρκ το 1871.

Το Πρώτο Ράιχ αναφέρεται στην «Αγία Γερμανική Αυτοκρα-

τορία»(962-1806), το Δεύτερο Ράιχ στην «Γερμανική Αυτο-

κρατορία» (1871-1918) και το Τρίτο Ράιχ στο «Γερμανικό

Κράτος» (1933-1945).

5 Στον διαμελισμό της Τσεχοσλοβακίας (Φεβρ. 1938) συμ-

μετείχε και η Πολωνία.

«Είχα  διαταχθεί  να  λεηλατήσω  ανελέητα

τις κατεχόμενες ανατολικές περιοχές. Η αποστολή

μου ήταν να τις καταστρέψω οικονομικά, κοινωνικά,

πολιτισμικά και πολιτικά».

Χάνς Φράνκ ο κυβερνήτης της κατεχομένης Πο-

λωνίας. Στην δίκη της Νυρεμβέργης κρίθηκε ένοχος

εγκλημάτων πολέμου και απαγχονίσθηκε(16 Οκτ.1946).

Γράφει ο

ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΡΑΣΣΑΣ

Αντιστράτηγος ε.α.

Εισβολή στην Πολωνία, 1939

Μεταρρύθμιση - Αναμόρφωση ασφαλιστικού

Γράφει ο

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΟΥΚΟΥΡΑΒΑΣ

Λοχαγός (ΕΜ) ε.α.

Δια του παρόντος θα επιχειρήσω, εν συντομία, να προσεγγίσω το θέμα του ασφαλιστικού, όπως δια- 

μορφώνεται μετά τις αλλεπάλληλες μεταρρυθμίσεις –

αναμορφώσεις που επιχειρήθηκαν τα τελευταία έτη.

Πρόθεση μου είναι να μην μπω στη λογική της παράθεσης

αριθμών, αλλά να περιγράψω στους συναδέλφους τη διαμορφούμενη κατάσταση, προκειμένου να βοηθήσω στη λήψη ορθών αποφάσεων, όσων σκέπτονται να απέλθουν από τις τάξεις του στρατεύματος, επανερχόμενοι στον ιδιωτικό βίο ως απόστρατοι.

Όπως είναι σε όλους μας γνωστό, από την 01 Ιαν 17 συστάθηκε ο Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης ΕΦΚΑ), ο οποίος διαδέχεται όλους τους προγενέστερους υφιστάμενους φορείς κύριας ασφάλισης και στον οποίο πλέον εντάσσονται πολλοί κλάδοι εργαζομένων και

ων στρατιωτικών συμπεριλαμβανομένων.

Ο επανυπολογισμός των συντάξεων από 1.1.2019,

χει ως συνέπεια μια «καρηβαρία» για όλους τους συναξιούχους (νυν και μελλοντικούς) των ΕΔ, η οποίασχετίζεται με τα διαλαμβανόμενα των Ν. 4336/2015αι Ν. 4387/2016, εξαιτίας των μνημονιακών δεσμεύσεων.

Οι συντάξεις πλέον των στελεχών των ΕΔ προκύπτουν, ατά βάση, από τον μέσο όρο των συντάξιμων αποδοχών, ατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους. Η μεταβολή

όμως που θα επιφέρει ο περίφημος νέος μαθηματικός tύπος, θα είναι τέτοια (όπως οι ειδικοί εκτιμούν) και οι 

νέες συντάξεις που θα προκύψουν, θα κυμαίνονται κατά περίπου 20 – 30% χαμηλότερα από τις μέχρι σήμερα χορηγούμενες, λόγω του νέου μοντέλου υπολογισμού της εθνικής και της ανταποδοτικής σύνταξης, σε συνδυασμό με τον συνυπολογισμό του Μ.Ο των συντάξιμων

αποδοχών για το διάστημα μετά το 2002.

Σημειώνεται ότι, όσοι εξαγόρασαν ή θα εξαγοράσουν  πρόσθετο χρόνο (πραγματικό) ασφάλισης για να συνταξιοδοτηθούν, τα συγκεκριμένα έτη συνυπολογίζονται

τόσο για την εθνική, όσο και για την ανταποδοτική σύνταξη. Αντιθέτως, όσοι αναγνώρισαν πρόσθετο ασφαλι-

στικό χρόνο άνευ εξαγοράς, τα επιπλέον αυτά έτη συνυπολογίζονται στη διαμόρφωση της εθνικής, όχι όμως και της ανταποδοτικής σύνταξης.

Αναμφίβολα -θέλοντας και

μη-, καλούμαστε να αφομοιώσουμε, υιοθετήσουμε

το νέο μοντέλο του ασφαλιστικού συστήματος, όπως αυτό αναμορφώθηκε – μεταρρυθμίστηκε τα τελευταία 8 έτη και ισχύει πλέον για

όλους τους συνταξιούχους.

Ειδικότερα το νέο μοντέλο αποτρέπει την οποιαδήποτε σκέψη για έξοδο πριν τη

συμπλήρωση 40 ετών εργασίας, αν κάποιος θέλει να λάβει υψηλότερο μπόνους

στη σύνταξη!

Εν κατακλείδι, όλα τα έτη προσφοράς – εργασίας, η κόπωση και οι θυσίες των

στελεχών των ΕΔ, οι υπέρμετρες και συσσωρευμένες ασφαλιστικές εισφορές ανά

τα έτη εργασίας, παρελθοντικά συνοδεύτηκαν και εξαργυρώθηκαν από τα Ασφαλιστικά Ταμεία σε ποσοστό ακόμη και στο 70% - 80% των συντάξιμων αποδοχών, ενώ αντίθετα σήμερα (βάσει των μεταρρυθμίσεων που θεσπίστηκαν), τίθενται σε αμφιβολία και επανυπολογίζονται – επανακρίνονται………. Αν αποπειραθούμε να

δικαιολογήσουμε το υπάρχων με το παλαιό κανονιστικό πλαίσιο λειτουργίας του ασφαλιστικού, εκτιμώ ότι θα

προβληματιστούμε αρκετά και θα καταλήξουμε «εις άτοπο απαγωγή».

Η διαφορετικότητα των ασφαλιστικών δεδομένων

του χθες και σήμερα, είναι άβυσσος, όπου τίποτε πλέον δεν μπορεί να γεφυρωθεί ξανά!

Σημείωση: Το περιεχόμενο του παρόντος άρθρου,

εκφράζει απολύτως προσωπικές απόψεις του συντάκτη.

.

ΕΘΝΙΚΗ  ΗΧΩ ΑΥΓ 2018

Ο πολιτικός χάρτης της Τουρκίας μετά τις εκλογές της 24 Ιουνίου 2018.

Γράφει ο ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ταξίαρχος ε.α.  

 Απόλυτος κυρίαρχος του πολιτικού σκηνικού μετά 

τις εθνικές εκλογές της 24η; Ιουνίου 2018 στην

Τουρκία αναδεικνύεται ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν με

το «Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚP)». Σε ένα

πρώτο επίπεδο ανάλυσης το 52,59% του ΑΚΡ, έναντι

του 30,64% που έλαβε ο αντίπαλός του Μουχαρρέμ

Ιντζέ, δείχνει ότι ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημο-

κρατίας, αποκτά το ελεύθερο να ασκήσει τις υπερε-

ξουσίες που επικύρωσε το περσινό δημοψήφισμα και

συνίστανται ουσιαστικά στην ακύρωση των αρμοδιο-

τήτων του κοινοβουλίου καθώς και στην περαιτέρω

ενίσχυση της προσωποπαγούς διακυβέρνησης – της

διακυβέρνησης μέσω προεδρικών διαταγμάτων. Η δε

συμμετοχή των πολιτών στις εκλογές έφτασε το πο-

σοστό του 86,80%.

Ας ξεκινήσουμε από το λεγόμενο φιλοκυβερνητικό

μπλοκ, τη «Λαϊκή Συμμαχία», που συγκρότησε το ΑΚΡ

του Ταγίπ Ερντογάν μαζί με το ακροδεξιό «Κόμμα

Εθνικής Δράσης (ΜΗΡ)» του Ντεβλέτ Μπακτσελί. Αν

και η νίκη του Ερντογάν στις προεδρικές εκλογές

είναι αναμφισβήτητη, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το

ποσοστό του 52,59% κατέστη εφικτό με τις ψήφους

του ΜΗΡ(Μπαχτσελι).

Το «Καλό Κόμμα (YP)», της Μεράλ Ακσενέρ, αντι-

προσωπεύει τη φιλοκοσμική, φυλετική εκδοχή της

ακροδεξιάς, σε αντίθεση με το ΜΗΡ(Μπαχτσελι), το οποίο είναι

περιχαρακωμένο στο ιδεολόγημα της τουρκοϊσλαμικής

σύνθεσης –που θέλει το Ισλάμ συστατικό στοιχείο

της τουρκικής εθνικής ταυτότητας του και παρά τις

περί του αντιθέτου εκτιμήσεις, το ποσοστό του 10,01%

που έλαβε το «Καλό Κόμμα»(Ακσενερ), σύμφωνα με τα μέχρι

τώρα δεδομένα, του εξασφάλισε, έστω και οριακά,

την είσοδό του στο κοινοβούλιο (με 44 βουλευτές),

ποσοστό που δεν είναι αμελητέο, δεδομένου ότι

Το ακραίο συντηρητικό ισλαμιστικό «Κόμμα 

Ευδαιμονίας (SP)» συμπεριλήφθηκε στην 

«Εθνική Συμμαχία», μαζί με το κεμαλικό 

«Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (CHP)» και το 

 «Καλό Κόμμα»(Ακσενερ). 

Μια τέτοια κίνηση  προφανώς στόχευε στο

θρησκευόμενο κομμάτι του εκλογικού

σώματος, το οποίο, παρ’ όλα αυτά, έδωσε 

στο «Κόμμα Ευδαιμονίας»(ακραιοι ισλαμιστες)

 ποσοστό μόνο 1,35%.

Η πορεία του αριστερού «Λαϊκού Δημοκρατικού

Κόμματος (HDP)». αποτέλεσε μια από πιο ενδιαφέ-

ρουσες όψεις των φετινών τουρκικών εκλογών. Το

κόμμα αυτό κατάφερε για τρίτη φορά από την ίδρυσή

του να καταρρίψει το όριο του 10% και να εξασφαλίσει

έτσι την είσοδό του στην Εθνοσυνέλευση: έλαβε πο-

σοστό 11,7% κερδίζοντας 67 έδρες. Κάτι τέτοιο απο-

τέλεσε πραγματικό άθλο για το HDP(αριστεροι), με δεδομένη

την ακραία τρομοκρατία που κυριάρχησε στην προ-

εκλογική περίοδο και το γεγονός ότι η ηγεσία του

βρίσκεται στη φυλακή. Η κρατική προπαγάνδα στοχο-

ποίησε ιδιαίτερα το κόμμα αυτό, ταυτίζοντάς το με

το ΡΚΚ, πράγμα που νομιμοποίησε την καταστολή

εναντίον του, με μέτρα που κυμαίνονται από τη λο-

γοκρισία ώς τις ένοπλες επιθέσεις. Ωστόσο, το κυβερνόν

κόμμα και οι κυρίαρχοι κύκλοι θορυβήθηκαν από την

είσοδο του HDP(αριστεροι) στο κοινοβούλιο, ακριβώς επειδή

υπερέβη το κουρδικό πλαίσιο και συμπεριέλαβε στην

ατζέντα του αιτήματα διαφόρων καταπιεσμένων ομά-

δων της τουρκικής κοινωνίας –εργατών, γυναικών,

Αν τα προβλήματα στην επιχειρηματική δρα-
στηριότητα τροφοδότησαν πολιτικά το «Καλό Κόμμα»(Ακσενερ),
η εκλογική ενίσχυση του HDP(αριστεροι) υπήρξε, αποτέλεσμα,
τόσο της κουρδικής μετανάστευσης στα αστικά κέντρα
τα τρία τελευταία χρόνια, συνέπεια του εμφυλιοπο-

λεμικού κλίματος στις νοτιοανατολικές περιοχές της

χώρας, όσο και των κοινωνικών κινητοποιήσεων των

τελευταίων ετών.

Συνοψίζοντας, λοιπόν, η εικόνα που προκύπτει από

την τελευταία εκλογική αναμέτρηση στην Τουρκία

δεν συνίσταται στη συντριπτική νίκη του κυβερνώντος

κόμματος. Οι δύο πόλοι εξουσίας, ο «ισλαμιστικός»

και ο «φιλοκοσμικός», που εκφράζονται από το ΑΚΡ

και το CHP αντίστοιχα και προβάλλονται από πολλούς

αναλυτές ως φορείς μιας πολιτικής πόλωσης σε πα-

νεθνικό επίπεδο, παρουσιάζουν πτώση, ενώ δύο

άλλοι φορείς, το φιλοκοσμικό ακροδεξιό «Καλό Κόμμα»(Ακσενερ) και το αριστερό HDP, εμφανίζονται ως ανερχόμενα

κόμματα, ακολουθώντας ανοδική πορεία, παρά τις

ακραίες συνθήκες καταστολής σε βάρος τους. Όπως

δείχνει η διαμόρφωση των εκλογικών ποσοστών, οι

ψηφοφόροι και των δύο αυτών κομμάτων προέρχονται,

τόσο από το ΑΚΡ(ερντογαν), όσο και από το CHP(ρεμπουπλικανοι). 

Η περιχαράκωση,λοιπόν, σε τρεις εκλογικές ζώνες, σχήμα που αναπαράγεται συχνά στις πολιτικές αναλύσεις σχετικά με

την Τουρκία, δεν επιβεβαιώνεται με μια λεπτομερέ-

στερη εξέταση των εκλογικών συσχετισμών. Το

γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την αποσύνδεση

της κομματικής προτίμησης από το πρόσωπο του

ηγέτη του κάθε κόμματος, ιδίως στα δύο ανερχόμενα

κόμματα, σηματοδοτεί ίσως τη στροφή σε μια νέα

σχέση της τουρκικής κοινωνίας με την πολιτική.

ΕΘΝΙΚΗ ΗΧΩ  ΑΥΓ 2018